Tuesday, May 29, 2007

กูก็รีบ...

ปกติเลิกงาน 5 โมงครึ่ง จะอยู่ในออฟฟิศอีกครู่เดียว ไม่เคยลงมาจากตึกเกิน 6 โมงครึ่งเลย วันนี้เป็นครั้งแรกที่ออกมาตอนอีก 10 นาทีจะทุ่ม แต่ก็เพราะไม่ปกตินั่นแหละ ช่วงบ่ายดันห้าวไปอัพเกรด php, apache, mysql (แต่มีวัตถุประสงค์เรื่องงาน ไม่ใช่เอามันส์) เล่นซะจนกระทั่ง web application ของเดิมในระบบมันใช้งานไม่ได้ นั่งแก้กันลนลาน เพราะกลัวกลับบ้านช้า "พ่อคิดถึงลูกคิด"

โชคดีเหลือเกิน รอรถไฟฟ้าก็ไม่นาน รถเมล์ต่อที่สองก็ไม่ติดแถมได้นั่งด้วย ลงจากรถเมล์ก็เจอสองแถวขึ้นนั่งแล้วออกทันทีอีก ...โชคดีแล้วกู ยิ่งกว่าถูกหวย กำลังรีบเลย... เหลือบไปเห็นสติกเกอร์บนรถสองแถว
กูก็รีบ...


555 โดนใจ ได้ใจ มันต้องขับไวแน่ๆ ถึงบ้านก่อน 2 ทุ่มครึ่งแหง ทันดูละคอน "แรมพิศวาส" ตอนอวสาน (แล้วใครวะ บอกว่าคิดถึงลูก) ผ่านไปป้ายเดียว พอเลยเซ็นทรัลรัตนาธิเบศร์เท่านั้นแหละ ผีตัวไหนไม่รู้มันสิงตีนโชเฟอร์เข้าให้แล้ว แซงซ้ายปาดขวา บีบแตรไล่คันอื่น ผู้โดยสารกระเด้งหน้ากระเด้งหลังตามจังหวะ เร่งเบรก เร่งเบรก ของผีโชเฟอร์สองแถวคันนั้น แทบจะตลอดทาง ยังไม่ทันข้ามสะพานพระนั่งเกล้า ก็อยากจะบอกไอ้เจ้าคุณโชเฟอร์ว่า
กูไม่รีบ...แล้ว
เพราะกลัวว่านรกที่มึงจะไป จะถึงก่อนบ้านกู

1 comment:

คลิปตลกที่สุด said...

เหมือนชีวิตจะขึ้นอยู่กับคนขับรถ
ตอนลงจากรถก็ต้องจ่ายค่าฝากชีวิตให้คนขับอีก ฮ้าๆๆ