Sunday, September 02, 2007

ศาสตร์แห่งรัก

เห็นแม่เสียน้ำตา เห็นลูกเฉยชา ไม่รับรู้ ถ้าทำได้ ผมจะใช้ศาสตร์และวิทยาการ แก้ไขที่เหตุของผล แต่ศาสตร์แห่งรัก เรื่องของจิตใจ เราอาจไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น เพราะผลนั้นยากเกินกว่าจะคาดเดา จากเหตุและวิธีการแก้ไข

สัมพันธภาพที่มั่นคง และยั่งยืน ต้องพึ่งพาสื่อสารที่ไม่เคลือบแฝง ไม่หวาดกลัว และไม่คาดหวัง เป็นตัวของตัวเอง

โลกและสังคมทุกวันนี้ หาได้มีอิสรภาพแท้จริงไม่ คุณภาพชีวิต โดยเฉพาะจิตใจ ของปัจเจก ล้วนเชื่อมโยง ตัดไม่ขาด -- นี่แล คือเหตุแห่งความสับสน วุ่นวาย

ผมยังถือมั่นในความเชื่อของตัวเองที่ว่า ไม่มีใครรักใครได้มากเท่ากับรักตัวเอง ไม่ว่าจะพูดถึง สัมพันธ์ของความรักแบบไหนก็ตาม

ศาสตร์แห่งรักในโลกของความเป็นจริง เป็นเพียงผลพวงจากการรักตัวเอง คาดหวังความสุขจากสิ่งอื่น ทำให้เกิดการแสดงออก ต่างคนก็ต่างกัน แต่มักจะถูกสังคมตัดสิน ด้วยบรรทัดฐานของคนส่วนใหญ่ ว่านั่นใช่หรือไม่ใช่ 'ความรัก'

ความหวังดีที่แท้จริงไม่ว่ากับสิ่งใด คือไม่คาดหวัง เสพสุขจากตนเองเป็น และสิ่งรอบข้างเป็น ให้ได้ (แต่คงหาได้ยากนักในปัจจุบัน)

ตัวเราควรเลือกและตัดสินเอง บรรทัดฐานร่วมเดียวที่ควรมี คือ ทุกคนควรเลือกและตัดสินเอง เช่นเดียวกัน

ภาพประกอบ: http://www.koh-samet.org

No comments: