Wednesday, November 14, 2007

The Life of Being Small

ผมเพิ่งสมัครรับ feed จาก blog ของ Michael Specht เมื่อไม่นานมานี้ กับ summarises ของบทความ THE LIFE OF BEING SMALL ซึ่งต้นเรื่องมาจาก blog ของ leelefever

It’s all about lifestyle and doing what you love on a day-to-day basis. We will continue to work hard and push for success, but at the same time, build a business that supports the life that we want right now, not in 30 years.


ประมาณว่าแนวคิดความสุขเล็กๆ ความสุขน้อยๆ แบบนี้แหละ ที่ผมกำลังคิดอยากจะทำให้เป็นรูปธรรมกับชีวิตตัวเอง แม้ในทางปฏิบัติ จะยังทำไม่ได้จริงก็ตาม แต่เชื่อมั่นว่าคุณค่าชีวิตของผม แค่เพียงเท่านี้จริงๆ ปัจจัยที่เป็นเงื่อนไขว่าจะทำสำเร็จหรือไม่ คือ stakeholder แต่มันเป็นความคิดความเห็น ซึ่งผมแสดงแทน stakeholder มากกว่า ทั้งๆ ที่ส่วนตัวผมก็เชื่อว่า การปรนเปรอด้วยทรัพย์ ไม่ใช่สุขที่แท้

หุ้นส่วนชีวิต เคยเปรยกับผมว่า พ่อค้าแม่ค้าในตลาดนัด มีลูกตั้ง 2-3 คน ยังยิ้มและมีความสุขได้ทุกมื้อหลังอาหาร

บทสรุปของทุนนิยม สำหรับครอบครัว -- หมดหนี้ มีที่ซุกหัวนอน มีข้าวกินอิ่มท้อง เจ็บป่วยเล็กน้อย ซื้อยากินหายเอง (โรคร้ายแรงมากก็ตายไปเลย) นอกนั้นก็ปล่อยให้มันเป็นไป

ไม่ใช่ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ไม่ใช่หลักการ ไม่ใช่แนวคิด ไม่ต้องมีที่มา เพราะชีวิตผมมันเล็กมากจริงๆ -- เอ๊ะ! นี่ผมหลุดจากลมหายใจอีกแล้วสิ

ที่มา: A Classic Lesson on Being Small and Happy

No comments: