Sunday, February 24, 2008

รัก(ษ์)ต้นไม้

เป็นที่รู้ๆ กันอยู่ว่าผู้ชายในครอบครัว ทั้งพ่อ พี่ชาย น้องชาย(ที่จากไปแล้ว) และผม คนนอกคอกนอกหมู่ที่สุดก็คือตัวผมเอง สัตว์เลี้ยง พืชเลี้ยง คนเดียวเท่านั้นที่ไม่ใส่ใจ ไปบ้านญาติเมื่อใด จะจับกลุ่ม ชื่นชมต้นไม้ หรือปลาเลี้ยงในตู้ เป็นต้องไม่มีผมร่วมกลุ่มอยู่ด้วย จะพูดคุยแลกเปลี่ยนเรียนรู้ หรือเกทับกัน เรื่องพันธุ์ปลาตู้ ปลาบ่อ ทั้งหลาย จะปลากัด ปลาทอง หางนกยูง หมอเทศ หมอสี หมอนกเขา(เอ้ย! ไม่เกี่ยว) ไปจนอะโรวาน่า ปลามังกร ผมก็ปลีกวิเวกเสมอ ไม่ใช่ทาง -- ดูได้ ฟังได้ ไม่รังเกียจ และไม่สังคม

แต่ถ้าเป็นเรื่องเทคโนโลยี คอมพิวเตอร์ อิเล็กทรอนิกส์ ทั้งหลายแหล่ ถึงแม้จะไม่กิ๊ก (geek) ในวงการ แต่นับแค่ในบ้านในครอบครัว ผมก็เด่นล่ะครับพี่น้อง เพียงคนเดียวซะด้วย (นอกคอก) เกือบจะทุกคนต้องปรึกษาผม (ไม่ถึงกับพึ่งพา ขาดได้ไม่ถึงตาย)

วันนี้ เป็นอีกโอกาสหนึ่งที่ได้สนทนากันเรื่องนอกคอกนี้ของผมกับ ผบ.ทบ. ตอนแรกเธอใช้คำว่า เถื่อน ผมเถียง ไม่ยอมรับเด็ดขาด แต่พอเปลี่ยนมาเป็น หยาบ กระด้าง เฉยเมย ผมยอมรับโดยสดุดีว่าใช่เลย เธอบอกผมไม่รักต้นไม้ ไม่สนใจใยดีสัตว์เลี้ยง ผมก็ว่า คนเรายังไงก็ต้องเข้าข้างตัวเองวันยังค่ำ ขอเถียงนิดนึงว่าไม่ได้เกลียด ไม่ได้โอบกอด แต่ก็ไม่ได้ทำลาย แถมบางครั้งยังส่งเสริม(ในที่ลับตา)ด้วยซ้ำ

สำหรับเรื่องต้นไม้ หลายครั้งยังขัดใจที่ว่า คนเรารักต้นไม้ แต่ทำไมต้องเลือกที่รักมักที่ชัง เลือกเลี้ยง เลือกซื้อ เฉพาะพันธุ์ที่ตัวเองชอบ คิดว่าสวยเท่านั้น แล้วไอ้พันธุ์ที่ชอบ พันธุ์ที่สวย ผ่านไปซักพัก มันก็กลายเป็นแค่ เคย สุดท้ายก็ถูกอัปเปหิออกไปไกลๆ ตัว หาใหม่มาแทน สนองอยากที่เปลี่ยนไปตามกาลเวลา อย่างนี้หรือที่เรียกว่า รักต้นไม้ (ให้ผมสรุป มนุษย์ขี้เหม็น มันก็ไม่พ้น รักแค่ตัวเองทั้งนั้น ไม่ต่างกันซักนิด)

สัตว์เลี้ยงก็ไม่ต่างกัน รักหมา รักแมว ก็เฉพาะของตัว หมาขี้เรื้อน หมาวัด หมาข้างถนน เข้ามาใกล้ทีไรก็ยี้ อุ๊ยตายว้ายกรี๊ด น่ารังเกียจ ไปให้ไกล

ผมละไม่เข้าใจ ผู้คนเหล่านี้เลยจริงๆ (เหมือนที่พวกเค้าก็ไม่เคยเข้าใจ หรือแม้แต่ใส่ใจผม) ที่ไปเที่ยวต่อว่าคนอื่นเค้าน่ะ เข้าใจตัวเองกันบ้างรึเปล่า ฮึๆๆ! ก็ช่างเถอะ ปัจเจกที่แตกต่าง ถึงอย่างไรผมก็เคารพและย้ำเตือนตัวเองในข้อนี้เสมอ ตราบใดที่ยังไม่ทำให้สังคมวงกว้างเดือดร้อน -- ใครจะว่าอย่างไร ผมก็รับได้ เพราะมันเรื่องจริง ขอเพียงเคารพในปัจเจกผมเช่นกันก็พอ

No comments: