Saturday, March 08, 2008

สัญชาตญาณการเอาตัวรอด

บล็อกเรื่องล่าสุด 100% secure websites ของ Jeremiah Grossman มีเรื่อง joke ที่บังเอิญคล้ายกับเรื่องขำขันใน มหัศจรรย์แห่งกลยุทธ์ทางธุรกิจ (เป็นชื่อหนังสือของคุณนรินทร์) ที่เพิ่งได้อ่านจากบล็อกขลุกขลิก เมื่อ 2 วันก่อน

Two guys are hiking and suddenly a bear starts chasing them...
The first guy says, "Are you crazy!? We can’t outrun a bear!”
The second guy says, "I don't have to outrun the bear... I only have to outrun you!"

“เวลาคุณไปเที่ยวทุ่งหญ้าซาวาน่าในทวีปอัฟริกา คณะทัวร์ของคุณอาจเผชิญกับเสือชีต้าร์ได้ทุกเมื่อ”
“ชีต้าร์เป็นสัตว์ที่วิ่งได้เร็วที่สุดในโลก คุณถึงไม่มีทางวิ่งได้เร็วกว่าพวกมัน”
“แต่กระนั้น ถ้าคุณต้องการจะรอดพ้นจากกรงเล็บของเสือชีต้าร์ คุณก็ไม่จำเป็นต้องวิ่งให้เร็วกว่าพวกมันแต่อย่างใด…”

รู้ไหมครับ ว่าทำยังไงถึงรอด
“ก็เพียงแค่คุณมั่นใจว่า คุณวิ่งได้เร็วกว่าคนที่วิ่งได้ช้าที่สุดในคณะทัวร์ของคุณ แค่นั้นก็พอ”


การเอาตัวรอด เป็นสัญชาตญาณพื้นฐานที่สุดของสิ่งมีชีวิตทุกชนิด ที่จริงแล้วมันคงไม่มีกฏเกณฑ์ตายตัวหรอกครับ ทำยังไงก็ได้ให้ไม่ตาย ทุกวันนี้ผมยังสงสัยว่า มีด้วยหรือคนที่ยอมจำนน แม้จะรู้ว่าตัวเองสู้ไม่ได้ ไม่มีทางออกแล้ว อย่างน้อยตอนจะโดนหมีตะปบ หรือเสือชีต้าห์ขย้ำ ก็คงดิ้นรนปัดป้องกันสุดฤทธิ์ ทำให้คู่ต่อสู้ต้องออกแรงเหนื่อย หรือเจ็บตัวกันบ้างล่ะนะ

มีอย่างหนึ่งที่ผมคิดว่า สามารถทำให้สิ่งมีชีวิตลืมสัญชาตญาณเอาตัวรอดได้ คืออะไรรู้มั้ยครับ ...ความรัก.. เรื่องแม่ยอมตายแทนลูกได้ ผมเชื่อว่ามีจริง (แม่ตายลูกอยู่ แม่สุข แต่ถ้าแม่อยู่ลูกตาย แม่ทุกข์)

เริ่มด้วยแนวๆ ธุรกิจ ไฉนมาจบลงแนวดราม่าได้หว่า งงๆ ตัวเองเหมือนกัน

1 comment:

Anonymous said...

Nice story!
sharp concept!