Friday, July 11, 2008

อ่าน-เขียน แลกเปลี่ยนเรียนรู้

ระยะเกือบหนึ่งปีที่ผ่านมา ผมแทบจะเลิกอ่านหนังสือไปเลย แต่มาอาศัยอ่านออนไลน์แทน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นบทความหรือบล็อก สั้นๆ อ่านยาวมากมักไม่ค่อยจบ (ถึงอ่านหนังสือก็เถอะ ก็ไม่ค่อยได้อ่านพวกนวนิยายเรื่องยาวๆ เท่าไรนัก เคยลองแล้วไม่สำเร็จ) เย็นนี้มีนัดตั้งวงเล่ากับสหายสนิท น้องกิตบอกจะติดหนังสือแปล The Godfather มาฝาก (เอาวะ น้องภูมิใจนำเสนอ พี่ก็ขอตั้งใจพาสนอง อ่านให้จบให้ได้สิน่า) -- บรรยากาศแห่งการร่ำสุรา บวกกับแลกเปลี่ยนสิ่งที่เหล่าจอมยุทธทั้ง 3-4 ท่าน ประสบพบมาในช่วงเวลากว่าปีที่ไม่ได้เจอกัน

สำหรับผม ชีวิตที่ผ่านมาต้องยอมรับว่า มักจะเก็บเกี่ยวหลายสิ่งหลายอย่าง โดยเฉพาะแนวความคิดการดำเนินชีวิตในแง่มุมต่างๆ จากวงสุราฮาเฮนี่แหละ (หลังๆ ชอบเรียก "วงเล่า") โดยส่วนตัวแล้ว ผมชอบวิธีการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ ด้วยการพูดคุยแบบประจันหน้ากัน (เลือกกลุ่มด้วยล่ะ ไม่ใช่พร่ำเพรื่อ) แต่วันที่อายุเดินทางมาถึงจุดๆ หนึ่ง สมาชิกส่วนใหญ่ต่างแยกย้าย ห่างไกล ไปมีครอบครัวบ้าง ไปดูแลบุพการีบ้าง ไปสานฝันของตัวเองบ้าง โอกาสในการพบปะสังสรรค์ก็น้อยลงตามลำดับ แต่หามีใครรอคอยหรือคร่ำครวญกับมันไม่ -- เมื่อเวลาและโอกาสเหมาะมาบรรจบอีกครั้ง ทุกคนต่างก็ยินดีและรู้สึกเหมือนเดิม

นอกจากเรื่องของเวลาแล้ว อีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ผมอ่านน้อยลงไปก็คือ อยากจะเขียนให้มากขึ้น (อย่างที่เห็นในบล็อกนี่ละ แม้หลายๆ อันจะเป็นการตัดแปะก็เถอะ) เอาความคิด ความเชื่อของตัวเองแสดงออกมาบ้าง ไม่ใช่สักแต่อ่านๆๆ แล้วก็เก็บมันเอาไว้คนเดียว ตั้งใจว่าจะเขียนทุกๆ เรื่องเท่าที่จะเขียนได้

อ่าน-เขียน แลกเปลี่ยนเรียนรู้ (ลปรร) -- ผิดถูก หรือแตกต่างนั้นไม่สำคัญ เท่ากับการกล้าคิดกล้าแสดงออก คนที่กล้าเขียนย่อมหมายถึง ไม่กลัวที่จะผิด พร้อมยอมรับคำวิจารณ์ และกล้าโต้แย้งด้วยเหตุและผล แต่การจ้ำจี้จำไชให้ใครทำอะไรที่เจ้าตัวไม่ได้อยากทำ ย่อมไม่สัมฤทธิ์ผล มุ่งมั่นสร้างทัศนคติ นั่นต่างหากคือสิ่งที่ควรทำ ... แรงบันดาลใจของตัวเราเอง จะให้ใครมาสร้างให้ละครับ

บล็อกของผมมักจะดูจริงจังแบบนี้แหละ ถึงจะคิดเยอะ แต่ไม่เครียดนะคร้า..บ



ปล. ยกให้เพลงนี้ เป็นเพลงเพื่อชีวิตประจำตัวของผมมานานแล้ว ชอบมากที่สุด ขอบอก

No comments: