Sunday, July 27, 2008

ลูกคิด "จ่ากลิ้งสอนลูกเก"

บทที่สี่ จ่ากลิ้งสอนลูกเก

"ดูละครแล้วย้อนดูตัว" วันนี้พ่อมีโอกาสได้นำคำกล่าวนี้ ที่เรามักจะได้ยินหลายคนพูดกันบ่อยๆ มาใช้ โดยนำความบางตอนของละคร มาเป็นบทเรียนบอกเล่าให้ลูกฟัง แต่สิ่งที่น่าแปลกใจก็คือ พ่อไม่คิดว่าละครขำขัน เน้นเฮฮา เหนือจริง อย่าง "ผู้การเรือเร่" จะมีฉากอะไรซึ้งๆ ระหว่างพ่อกับลูกสาว ให้ตัวพ่อเองสามารถเก็บมาฝากลูกคิดได้นะสิ (จริงๆ ตอนนี้แม่เป็นคนได้ดู แล้วมาเล่าให้พ่อฟังอีกที)

ฉากนี้เป็นตอนที่จ่ากลิ้งผู้เป็นพ่อ กำลังสอนลูกสาวคือเกวลิน นางเอกของเรื่อง เกี่ยวกับคุณค่าของลูกผู้หญิง ความรักความห่วงใยของคนเป็นพ่อ โดยบทสนทนาระหว่างพ่อลูก มีประมาณนี้



เกวลิน: พ่อจะมีอะไรจะคุยกับเกหรอ
จ่ากลิ้ง: ก็ไม่มีอะไรมากหรอกนะ พ่อมีอะไรอยากจะอวดแก ตามมา
เกวลิน: พ่อมีอะไรจะอวดเกหรอ
(จ่ากลิ้งล้วงกระเป๋ากางเกง แล้วกำของบางอย่างออกมาชูขึ้นต่อหน้าเกวลิน)
เกวลิน: อะไรอะ
จ่ากลิ้ง: ของพิเศษ
เกวลิน: อะไรอะพ่อ (เข้ามาเหนี่ยวมือจ่ากลิ้ง)
จ่ากลิ้ง: ถ้าอยากรู้ก็จ่ายเงินก่อน
เกวลิน: ?
จ่ากลิ้ง: ว่าไง อยากดูเปล่า ถ้าอยากดูก็จ่ายเงินมา เพราะมันเป็นของพิเศษ แล้วก็พิเศษที่สุดในชีวิตพ่อ
เกวลิน: โหย ก็ได้ ก็ได้ พ่อเนี่ย (ควักเงินแบงก์ออกมานับ) อ๊ะ! เกตัดใจ ให้ร้อยนึง
จ่ากลิ้ง: (ส่ายหัว) ของพิเศษสุดในชีวิตพ่อ มันไม่ได้มีค่าแค่ร้อยเดียว .. เอางี้ ถ้าเกอยากดู พ่อขอเงินเกทั้งบัญชีเลย
เกวลิน: โหย หลายตังค์นะพ่อ
จ่ากลิ้ง: มันจะหลายแค่ไหน เงินในบัญชีแก มันก็ไม่มีค่าเท่ากับของพิเศษสุดในชีวิตของพ่อ .. ว่าไง แกอยากดูเปล่า ถ้าแกไม่อยากดูพ่อจะเก็บแล้วนะ
จ่ากลิ้ง: แล้วพ่อบอกก่อน ถ้าพ่อเก็บแล้ว แกจะไม่ได้เห็นของพิเศษสุดของพ่อไปตลอดชีวิต
เกวลิน: อ๊ะ! ก็ได้ เดี๋ยวพรุ่งนี้นะ เกจะไปถอนเงินในแบงก์มาให้พ่อหมดเลย .. ฮือ คราวนี้ดูได้ยังอะ ไหนของพิเศษของพ่อคืออะไร แบมือเร็ว
จ่ากลิ้ง: ตั้งใจดูให้ดี (แบมือออกมา มีเหรียญห้าบาทวางอยู่ 1 เหรียญ)
เกวลิน: พ่อ นี่มันเหรียญห้าบาทธรรมดาๆ อะ ไม่เห็นวิเศษอะไรตรงไหนเลยอะ .. หรือว่าเป็นเหรียญห้าบาทปลุกเสก เหรียญห้าบาทกันผี เหรียญห้าบาทนำโชค แทงไม่เข้ายิงไม่ตาย ใช่มะ
จ่ากลิ้ง: เปล่าหรอกลูก มันก็แค่เหรียญห้าบาทธรรมดาๆ นี่แหละ
เกวลิน: อ้าว แล้วพ่อบอกว่ามันเป็นของพิเศษที่สุดในชีวิตพ่อไง พ่อขี้โกงอะ
จ่ากลิ้ง: ข้าไม่ได้โกง ข้าพูดจริง แกอยากดูอีกมั้ยล่ะ ทีนี้พ่อคิดสลึงเดียวเอง
เกวลิน: โฮ่ย ให้ฟรียังไม่ดูเลยพ่อ
จ่ากลิ้ง: เฮ่อ..ย เนี่ยลูก คนเราเนี่ยนะ ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้สมปรารถนา อยากรู้ อยากดู อยากเห็น .. พอสมปรารถนาแล้วเนี่ย ยกให้ฟรีๆ มันยังไม่เอา เนี่ยแหละที่พ่ออยากจะบอกลูก .. สิ่งที่พึงหวงแหนที่สุดในชีวิตผู้หญิง เป็นสิ่งที่มีค่า ถ้าหากว่าเราเสียให้ใครไปก่อน ก็ไร้ค่า เหมือนกับเหรียญห้าบาทที่พ่อให้ลูกดูฟรีๆ
จ่ากลิ้ง: เก แกรู้มั้ย พ่อเจ็บปวดทุกครั้งที่เห็นแกหนีไปเที่ยวกับไอ้หน้าลิงนั่น .. พ่อไม่รู้ว่าแกไปไหน แต่พ่อเป็นห่วงแกเข้าใจมั้ย
เกวลิน: แต่นาวินเค้าเป็นคนดีนะพ่อ พ่อไม่ต้องห่วงเกนะจ๊ะ .. เกไม่มีวันทำอะไรออกนอกลู่นอกทางแน่นอน
จ่ากลิ้ง: เฮ่อ..ย แต่หัวอกคนเป็นพ่อเนี่ย ยังไงมันก็อดห่วงไม่ได้ .. ยิ่งถ้ารู้ว่าจะมีลูกเขยเป็นพ่อค้าเรือเร่ ที่ไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้าอย่างไอ้หน้าลิงนั่นน่ะ
เกวลิน: พ่อรังเกียจ ที่นาวินเค้าจนเหรอจ๊ะ
จ่ากลิ้ง: พ่อไม่เคยมองใครที่ความจนความรวยนะลูก แต่พ่อมองคนที่คุณค่าของความดีต่างหาก .. อย่างไอ้นาวินนั่นน่ะ มันกะล่อน มันเชื่อไม่ได้ พ่อเป็นห่วงเก เกเข้าใจพ่อมั้ยลูก
(เกวลินร้องไห้ สะอึกสะอื้น เดินโผเข้าไปกอดจ่ากลิ้ง ผู้เป็นพ่อ)
เกวลิน: เกเข้าใจ เกขอบคุณ ที่พ่อรักและก็เป็นห่วงเก เกจะไม่มีวันทำให้พ่อผิดหวังจ้ะ


บทก่อน

No comments: