Thursday, December 04, 2008

อิจฉา อยาก เปรียบ

ผมดื่มกาแฟเป็นมื้อเช้ามาเกือบยี่สิบปี และเกือบสองปีที่ผ่านมา ก็ดื่มแต่ NESCAFE' GOLD ALL'ITALIANA อย่างเดียวเลย แต่ระยะหลัง ทำไมกลิ่นที่เคยหอมกรุ่นคุ้นนาสิก มันไม่หอมหวลชวนหลงใหลเหมือนในวันแรกๆ

จนเมื่อเลิกลากันไป 1 สัปดาห์ (หมดแล้วไม่ได้รีบดิ้นรนหาซื้อ) ผมซื้อพวกคอฟฟี่มิกซ์ 3-in-1 มาดื่มแทน ซึ่งก็รู้สึก(แปลก)ดีเพียงแก้วแรก จากนั้นก็โหยหาความหอมหวลเดิมๆ สุดท้ายก็จำต้องหันกลับไปหา ALL'ITALIANA เหมือนเดิม -- ซึ้งแล้วละครับว่า ความเคยชินกับสิ่งที่มี ทำให้มองข้ามคุณค่าของสิ่งนั้นไปจริงๆ

หลายปีก่อน
"อยากมีบ้านเป็นของตัวเองจัง ทาวน์เฮ้าส์หลังเล็กๆ ก็ได้ ดีกว่าเช่าเค้าอยู่อย่างนี้"

หลายเดือนก่อน
"อิจฉาบ้านเดี่ยวหลังนั้นจัง เค้ามีสวนไม้ดอกสวยๆ มีสนามหญ้า มีชิงช้า มีพื้นที่ปลูกต้นไม้รอบบ้าน"

หลายสัปดาห์ก่อน
"แม่ขา หนูอยากเอาน่องไก่ กับผลไม้ ไปทานที่โรงเรียนเหมือนเพื่อนบ้างอะค่ะ"

หลายวันก่อน
"แม่ขา หนูอยากเอาองุ่น กับแอปเปิ้ล ไปทานที่โรงเรียนเหมือนเพื่อนบ้างอะค่ะ"

หลายชั่วโมงก่อน
"น้องมันจะแต่งงาน ได้สินสอดเยอะกว่าเราอีก (รู้สึกแปลกแย่)"


ขออนุญาตแนะนำให้เปรียบเทียบ อิจฉา และอยากเป็นอยากมีเหมือนพวกเขา


แต่มาคิดๆ ดูแล้ว ข้อเขียนของผมอันนี้ ดูจะเป็นการริดรอนอิสรภาพทางความคิดของผู้อื่นอย่างร้ายกาจ

คนเราทุกคน ควรมีอิสรภาพทางความคิดอย่างไม่จำกัด แม้จะเป็นด้านลบ คิดแล้วเป็นทุกข์ก็ตาม เพราะนั่นละคือชีวิตและการเรียนรู้ -- มนุษย์ไม่เคยหยุดปรุงแต่ง

No comments: