Wednesday, April 15, 2009

Nothing

[..ปล่อยแล้ว..]

ถุยน้ำลายรดหน้าข้าก็ได้

จะให้กราบเท้า ข้าก็ยอม

คลานลอดหว่างขา ข้าก็เต็มใจ

แต่อย่าทำร้าย อย่าทำลาย ข้าเลย

เพราะข้าไม่อาจควบคุม...สัญชาตญาณดิบเดรัจฉาน

ข้าจะวิ่งหนี จนกว่าจะหมดแรง ข้าจะต่อต้าน จนกว่าจะอ่อนล้า

ข้ากลัวตาย ข้ามิได้เสียดายศักดิ์ศรี แต่เสียดายความสุขสงบ

ข้าคิดถึงส่วนรวมก่อนเสมอ ตราบที่ข้ายังเป็นหนึ่งในส่วนรวม

วันใดที่ข้าไม่ใช่ส่วนรวม ข้าขอแค่พื้นที่และสันติภาพ


[..ปล่อยอีก..]

องค์พระพุทธรูปจะเปล่งประกายงดงามขนาดไหน

แต่ถ้าเราไม่รู้สึกชื่นชมด้วยธรรมะในจิตใจ

การครอบครองจะมีคุณค่าอะไรมากไปกว่า สนนราคา

No comments: