Thursday, June 11, 2009

หลงตัวเอง

หลายคนบอกวิสัยทัศน์ (วิว) มองออกนอกหน้าต่าง ตรงโต๊ะทำงานของผมนั้น ดีมาก คงเพราะว่ามุมมองกว้างไกล

แต่นั่งตรงนั้นมาก็ 2-3 ปีแล้ว ไม่ค่อยได้สังเกตหรือชื่นชมกับมันซักเท่าไหร่ ลุกขึ้นมาดูแค่ว่า ฝนตกหนักแค่ไหน รถติดมากหรือไม่

เช้าวันหนึ่ง ท้องฟ้านอกหน้าต่าง มันสะดุดตา ก็เลยเก็บภาพด้วยโทรศัพท์มือถือ มาได้ประมาณนี้ [ดูด้วยตา สวยกว่าเยอะ]



ช่วงนี้ วัฏจักรชีวิตการทำงาน มันวกกลับมาให้ต้องรับผิดชอบดูแลคนกลุ่มหนึ่ง และต้องรายงานต่อคนอีกกลุ่มหนึ่ง อย่างเคร่งครัด (อีกแล้วครับท่าน) บอกตามตรงว่าไม่อยากเลย เพราะว่าผมกำลัง "หลงตัวเอง" กำลังศึกษา เพ่งพิศชีวิตตัวเองและครอบครัว อย่างจดจ่อ ซึ่งยังไม่คลี่คลาย อยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ เลยไม่อยากใส่ใจดูแลใครอีก กลัวจะทำได้ไม่ดี

เหมือนที่ผม ...ไม่เคยจะชื่นชมความงามของวิวที่อยู่ข้างนอก เพราะกำลังมองหาบางสิ่งบางอย่างที่อยู่ข้างใน

กาลเวลาสอนผมว่า อะไรดีดีในชีวิต ไม่จำเป็นต้องดิ้นรน ค้นหาจากที่ไหนซึ่งไกลตัว เพราะสิ่งที่สวยงามที่สุด มักจะอยู่ใกล้ตัวเรามาก จนเรามองไม่เห็น

No comments: