Tuesday, August 25, 2009

เพียงแค่ใจเรารักกัน

เพิ่งมีเรื่องถกกันเล็กๆ กับภรรยา เมื่อเช้าวันนี้เอง แต่ทำไมถึง "เพียงแค่ใจเรารักกัน"

ไม่จบในตอน และเป็นผมเองที่เลือกผละออกมา เพราะยิ่งพยายามเคลีย กลับยิ่งอยากเอาชนะกัน

ไม่ได้หนี แค่ขอเวลา เพื่อคิด พิจารณา มองภาพรวม ไม่ขลุกอยู่กับเฉพาะเรื่องที่เป็นประเด็น

นึกถึงภาพและเรื่องราวในอดีต จินตนาการถึงภาพและเรื่องราวในอนาคต สำคัญที่สุดคือ คิดถึงลูก


...


at the end of the day...
ผมถาม "ในตอนจบวัน เราต้องการให้ครอบครัวมีความสุข ไม่ใช่หรือ"

at the end of the day...
ผมคิด "ในตอนจบวัน แม้ว่าเราจะชนะเธอ ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม เธอไม่มีความสุข เราก็ไม่มีความสุข"

at the end of the day...
ผมสงสัย "ทำไมเธอไม่เข้าใจเรา เช่นกัน เธอสงสัย ทำไมผมไม่เข้าใจเธอ"

at the end of the day...
ผมระลึก "กับแม่เราเอง อยู่ด้วยกันมาทั้งชีวิต ก็ไม่ค่อยจะเข้าใจกัน แต่ต่างมีความสุขใจให้กันเสมอ เพราะอะไร"

at the end of the day...
ผมสรุป "สำหรับครอบครัว ไม่จำเป็นต้องเรียกร้องหาความเข้าใจมากนัก เพียงแค่ใจเรารักกัน พอ"


[ขอจบมันทื่อๆ แบบนี้ละครับพี่น้อง]

No comments: