Tuesday, August 25, 2009

เพียงแค่ใจเรารักกัน

เพิ่งมีเรื่องถกกันเล็กๆ กับภรรยา เมื่อเช้าวันนี้เอง แต่ทำไมถึง "เพียงแค่ใจเรารักกัน"

ไม่จบในตอน และเป็นผมเองที่เลือกผละออกมา เพราะยิ่งพยายามเคลีย กลับยิ่งอยากเอาชนะกัน

ไม่ได้หนี แค่ขอเวลา เพื่อคิด พิจารณา มองภาพรวม ไม่ขลุกอยู่กับเฉพาะเรื่องที่เป็นประเด็น

นึกถึงภาพและเรื่องราวในอดีต จินตนาการถึงภาพและเรื่องราวในอนาคต สำคัญที่สุดคือ คิดถึงลูก


...


at the end of the day...
ผมถาม "ในตอนจบวัน เราต้องการให้ครอบครัวมีความสุข ไม่ใช่หรือ"

at the end of the day...
ผมคิด "ในตอนจบวัน แม้ว่าเราจะชนะเธอ ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม เธอไม่มีความสุข เราก็ไม่มีความสุข"

at the end of the day...
ผมสงสัย "ทำไมเธอไม่เข้าใจเรา เช่นกัน เธอสงสัย ทำไมผมไม่เข้าใจเธอ"

at the end of the day...
ผมระลึก "กับแม่เราเอง อยู่ด้วยกันมาทั้งชีวิต ก็ไม่ค่อยจะเข้าใจกัน แต่ต่างมีความสุขใจให้กันเสมอ เพราะอะไร"

at the end of the day...
ผมสรุป "สำหรับครอบครัว ไม่จำเป็นต้องเรียกร้องหาความเข้าใจมากนัก เพียงแค่ใจเรารักกัน พอ"


[ขอจบมันทื่อๆ แบบนี้ละครับพี่น้อง]

Friday, August 21, 2009

Confessions of a Shopaholic

ดูหนัง Romantic Comedy เรื่อง Confessions of a Shopaholic เพราะน้องที่ทำงานบอกว่าสนุกดี ทั้งที่ตามปกติ ถ้าหนังเรื่องไหน rating ที่ IMDb ต่ำกว่า 6 ผมจะไม่สนเลย

เมื่อวานเปิดดูตอนกำลังง่วง แต่ทุกครั้งก็พยายามตั้งใจ เพื่อให้ได้อรรถรส เพราะเป็นคนมีเวลาบันเทิงส่วนตัวน้อยมาก หวังแค่ว่าอาจได้หัวเราะบ้างบางตอน จะไม่หลับ เท่านั้นเอง ... ดูไปดูมาก็สนุกจริงๆ แฮะ

ชอบท่าเต้นของนางเอกฉากเต้นรำ ทำให้ผมขำก๊ากออกมาดังๆ อั้นไม่ไหว แต่ฉากที่ชอบที่สุด เป็นไดอะล็อกของพระเอก (Luke) ซึ่งถามนางเอก (Rebecca) ว่าทำไมถึงต้องโกหก นางเอกบอกว่าเพราะฉัน "ช้อปปิ้ง" (โอ้ว! พระเจ้าช่วยกล้วยทอด)

Well, at least I don't have to worry about you being stalked!

Luke, you don't understand!

No, you're right, I don't!

So do what I hired you to do, Rebecca, and make the truth clear to somebody who absolutely doesn't understand.

I shop.

Oh, so you lie because you shop.
OK, OK. Why do you shop?


Well, I...
Come on, come on!

Well, you're not giving me time...

For what? To make something up?

Just, for once in your life, tell me the truth.

Because when I shop,
the world gets better.

The world is better.

And then it's not anymore.
And I need to do it again.

Well, what about honesty?

What about credibility?


Well, I wanted to tell you,


but I only took the job to get to Alette.

Well, I wish you all the best with that.

Luke, I'm so sorry.

No, no. I understand. The whole thing was a lie.

That absolutely makes sense.


การอินและติดตาตรึงใจกับฉากนี้ น่าจะทำให้ผมเข้าใจและยอมรับ อารมณ์ของศรีภรรยาได้มากขึ้น เพราะเรื่องจริงถึงจะไม่เหมือนเป๊ะ แต่มันก็คล้ายพอสมควรละครับ


"ดูหนังดูละครแล้วย้อนดูตัว"


ภาพประกอบ: Wikipedia

Saturday, August 15, 2009

At the end of the day

ซื้อหนังสืออาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตกมาและอ่านค้างไว้ตั้งนานแล้ว วันนี้เพิ่งได้ฤกษ์หยิบมาอ่านต่อ (แต่ก็ยังไม่จบอยู่ดี) มาโดนเอาตรงเรื่อง "ในตอนจบวัน"

อืม! แวะเข้าเว็บไซต์คุณวินทร์ซะหน่อย ได้อ่าน "ออมสินของเวลา" ที่ frontpage เก็บ quote โดนใจแปะไว้ซักนิดดีกว่า

สัจธรรมหนึ่งของการใช้ชีวิตในสังคมมนุษย์ก็คือ กฎเกณฑ์กติกาใดๆ ก็ตามที่มนุษย์เป็นผู้สร้างนั้นลบทิ้งได้เสมอ แต่ไม่ค่อยมีใครยอมเข้าใจสัจธรรมนี้ (หรือเพราะมันเป็นสัจธรรม ไม่ใช่กฎ?)


เพราะว่าช่วงนี้ กำลังทำงานเกี่ยวกับการนำมาตรฐานมาใช้ในที่ทำงาน ซึ่งต้องมีการสร้างกฎสร้างระเบียบต่างๆ มากมาย เพื่อบังคับใช้กับคนทั้งองค์กร เลยเข้าแก๊ปพอดี

โดยส่วนตัวผมออกจะค้านๆ เรื่องแนวนี้เป็นทุนเดิม ตัวอย่างเช่นเรื่องของกฎหมาย พวกนักกฎหมายมักจะพูดเสมอว่า การตีความกฎหมายต้องตีความตามเจตนารมย์เป็นสำคัญ อย่าตีความตามตัวหนังสือ แต่เห็นขึ้นโรงขึ้นศาลกันทีไร ท่านๆ เทพๆ ทั้งหลายตีความโดยเอาผลประโยชน์ฝ่ายตนเป็นที่ตั้งทั้งนั้น

ในทางปฏิบัติ ผมเองก็มักจะทำตัวแหกกฎ ฝืนระเบียบอยู่เสมอ แต่ไม่ใช่ไม่มีหลักเกณฑ์นะครับ หลักคิดและทำแบบง่ายๆ ของผมก็คือ At the end of the day หรือมองภาพรวมนั่นเอง จะแหกกฎฝืนระเบียบซักนิด แต่ทำงานง่าย ใช้เวลาน้อยลงเยอะ และได้ผลงานไม่แตกต่างกัน มันเสียหายอะไรกันนักหนา ถ้าจะบอกว่ายังไงก็ไม่ได้เพราะผิดกฎ ผมก็ว่า คนเราสร้างกฎเขียนระเบียบขึ้นมาเอง เปลี่ยนมันได้นี่ครับ ไม่เห็นต้องคิดมาก -- ดูกันในตอนจบวันเถอะ

ชีวิตและงานนับจากนี้ต่อไป ผมจะใช้แนวทาง At the end of the day อย่างที่คุณวินทร์บอกละครับพี่น้อง

Tuesday, August 11, 2009

วันลูก

ไม่ว่าลูกคิดจะร้องเพลง "ค่าน้ำนม" ด้วยเหตุผลกลใดก็ตาม แม่ของลูกมีความสุขมากที่สุด รวมทั้งย่าและยาย ซึ่งตั้งใจอย่างยิ่ง ที่จะมาร่วมชมการแสดงของลูก ... พ่ออยากให้ลูกจำวันนี้เอาไว้ เพื่อระลึกถึงในวันข้างหน้า


อาจารย์เชน ตีสิบ บอกว่านับตั้งแต่วันที่ลูกคลอดออกมา สำหรับแม่แล้วทุกวันคือวันลูก แล้วลูกล่ะ นอกจากสิบสองสิงหาแล้ว มีวันไหนเป็นวันแม่สำหรับลูกอีกบ้าง

นี่แหละหนาอะไรมิใช่ใดหนาเพราะค่าน้ำนม


เครดิตภาพ: KASINTORN WEBLOG