Thursday, August 05, 2010

ขอบคุณ

เมื่อช่วงเย็นที่ผ่านมา จบจากงานสัมนาชื่อยาวๆ ซึ่งจัดโดยกระทรวงไอซีที ที่อาคารหอประชุม สถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ ผมติดฝนกลับออกมาไม่ได้ในทันที ยืนรอให้ฝนหยุดอยู่นานเกือบชั่วโมง ยังไงๆ ก็ไม่มีวี่แวว โชคดีได้รับน้ำใจจากน้องสาวเจ้าหน้าที่ของสมาคมสโมสรนักลงทุน ซึ่งมาจัดงานสัมนาที่ห้องประชุมข้างๆ ชวนขึ้นรถตู้ของสมาคมฯ กลับออกมาด้วยกัน (ถ้าไม่มีหนังสืออยู่ในมือ ผมคงลุยฝนออกมาก่อนแล้ว)

เปล่าครับเธอไม่ได้ชวนผมคนเดียว แต่เธอชวนทุกคน (ทั้งหมด 5 คน) ที่ชะตากรรมเดียวกัน คือ ฝนตกหนักและคงตกอีกนาน ไม่มีร่ม ไม่มีรถ ไม่มีเพื่อนที่มีรถ

แม้การเปียกฝนกลับบ้านจะเป็นเรื่องปกติสำหรับผม และแม้ว่าได้กล่าวคำขอบคุณเธอไปแล้วก็ตาม (ผมเชื่อว่าเธอคงมีน้ำใจเป็นปกติ และไม่เห็นเป็นเรื่องใหญ่โตอะไร) แต่ขอบันทึกความประทับใจ เก็บไว้ตรงนี้ด้วยละกัน

...

ขอบคุณ ขอบคุณจริงๆ ครับ

1 comment:

Anonymous said...

ยินดีเสมอคะ เข้าใจว่าถ้าเป็นตัวเอง ก็คงแย่เหมือนกันคะ ขอบคุณสำหรับคำขอบคุณแทนเจ้าหน้าที่สมาคมทุกคนคะ ดิฉันเชื่อว่าทุกวันนี้คนไทยยังมีน้ำใจต่อกันอยู่คะ
p.s.คนในรถคะ ^^