Friday, December 31, 2010

ตรรกของชีวิต

ไม่อยากสับสนและวุ่นวายกับชีวิตคนเมือง แต่คงไม่ได้เรื่องแน่ ถ้าห้องนอนไม่มีแอร์ ห้องน้ำไม่มีเครื่องทำน้ำอุ่น

ไม่ชอบอยู่ในที่ซึ่งคนพลุกพล่านมากมาย แต่ชอบแฝงกายอยู่ตามร้านสุรา บรรยากาศดีๆ ดนตรีโดนๆ

ไม่ยึดติดกับรายละเอียด แต่หลงใหลในกลิ่นและรสละเมียดของกาแฟสตาร์บัคส์

ไม่พิศมัยผู้หญิงพูดมากพูดมาย แต่เหงาใจทุกทีที่ไม่ได้ยินเสียงเธอ

...

ก็เพราะว่าชีวิตไม่ได้สุดโต่ง : the best goal is no goal

และ ความแน่นอนคือความไม่แน่นอน ตรรกของชีวิต ไม่ว่าจะเป็นศูนย์หรือเป็นหนึ่ง ย่อมเป็นเช่นเฉกเดียวกัน

Tuesday, December 28, 2010

Christmas Quote



ตัดมาจาก Wall ของน้องแพรว (ลูกสาวของอา) เด็ก ม.1 อายุ 12 ปี

Thursday, December 09, 2010

แรงกดดัน...บันดาลใจ

ความเครียดนี่ไม่เข้าใครออกใครจริงๆ แม้แต่เด็กน้อย ยอมรับครับว่าช่วงนี้เครียดมาก (เสียง Blogger บ่น "แน่ละสิ เห็นเป็นเงี้ยะทุกที เครียดทีไร มรึงก็มาเขียน เห็นตรูเป็นที่ระบาย") แต่ผมก็ชินนะ ความเครียดมันเหมือนเพื่อน แวะมาเยี่ยมเยียน แป๊บนึงเดี๋ยวมันก็ไป

..

ในชีวิตการทำงาน ยังคงเชื่อเหมือนเดิมเสมอว่า ภารกิจสำคัญมากอันดับต้นๆ ของหัวหน้าหรือผู้นำก็คือ การสร้างแรงจูงใจให้กับลูกน้องหรือผู้ตาม
  • ทำยังไงจะให้ลูกน้องฮึกเหิม
  • ทำยังไงจะให้ลูกน้องลุกขึ้นสู้
  • ทำยังไงจะให้ลูกน้องท้อได้แต่ไม่ถอย
เหมือนครูเหมือนอาจารย์ สั่งได้แต่บางครั้งควรสอนด้วย ให้งานได้แต่บางครั้งควรทำให้ดูเป็นตัวอย่างด้วย ย้ำว่าเป็นตัวอย่าง ไม่ใช่ทำแทนทั้งหมด (เข้าตัว)

..

การสร้างแรงจูงใจหรือแรงบันดาลใจไม่เหมือนกัน สั่งไม่ได้ สอนก็ยาก วิธีที่ดีที่สุดคือ ทำให้ดูเป็นตัวอย่าง (Walk the talk) แต่ตัวอย่างต้องคงอยู่ตลอดไป แน่นอนว่าหัวหน้าหรือผู้นำก็คนเหมือนกัน คงไม่เลิศเลอเพอเฟ็คไปซะหมดทุกเรื่อง เหนื่อยและท้อ คงต้องมีบ้างเป็นเรื่องธรรมดา เพียงแต่เวลาท้อ เวลาเหนื่อย ก็ต้องแสดงให้ลูกน้องเห็นว่า เรากลับมาได้ทุกครั้ง ตราบที่ยังคงมีแรง (ไปกันใหญ่แล้ว) -- สู้แล้วจะแพ้หรือล้มเหลวก็ช่างมัน สำคัญอยู่ที่ว่า วันนี้เต็มที่แล้วหรือยัง

เคยมีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งบอกว่า แรงบันดาลใจมันเกิดจากภายในจิตใจของแต่ละคนเอง จะสร้างหรือจับยัดใส่ให้กันไม่ได้ แต่แบบอย่าง ประสบการณ์ หรือเรื่องราวชีวิตของบางคน ก็สามารถจุดประกายให้เกิดแรงบันดาลใจขึ้นกับคนอื่นๆ ได้เหมือนกัน (การประชุมของบริษัท MLM เป็นตัวอย่างที่เห็นภาพชัดเจนมากตัวอย่างหนึ่ง แต่บอกตามตรงผมไม่ค่อยชอบเลย มันดู fake เหมือนดูละครมากไปหน่อย)

ลูกน้องบางคนหัวหน้าแทบไม่ต้องทำอะไรเลย เค้ามีพลังมีแรงบันดาลใจเป็นของตัวเอง คนแบบนี้ไปอยู่ที่ไหนหัวหน้าไม่เหนื่อย(ใจ) แต่สำหรับบางคน ทำให้ดูเป็นตัวอย่างก็แล้ว พูดพร่ำสั่งสอนกันปาวๆ ก็แล้ว ไม่มีวี่แววฮึกเหิมปรากฏออกมาให้เห็นบ้างเลย (แต่หัวหน้าเองจะถอยไม่ได้นะครับ) บางทีอาจต้องลองส่งผ่านแรงกดดัน (ลูกใหญ่ๆ) ลงไปกระแทกซักหน่อย -- สถานการณ์สร้างทั้งวีรบุรุษสร้างทั้งซาตาน

..

ผมเองเป็นลูกน้องมาก่อน และทุกวันนี้ก็ยังคงเป็นอยู่ รู้ครับสำหรับตัวเองมีทุกแบบใช้ทุกไม้ หลายครั้งแรงบันดาลใจมันออกมาจากข้างใน บางครั้งหัวหน้าต้องถีบขึ้นเวทีให้จับไมค์ (ร้อนๆ) โดยไม่บอกให้รู้ตัวล่วงหน้า บางหน...ท้อ! แต่พอมองไปที่ลูกพี่ เห็นลูกพี่ยังฟาดฟันกับอะไรต่อมิอะไรอย่างอีรุงตุงนัง (ส่วนเรากลับมานั่งคอตก) ให้รู้สึกละอาย ต้องกลับไปลุยต่อทั้งเหนื่อยๆ นั่นแหละ


  • ถ้าพลังและแรงบันดาลใจมีอยู่แล้วในจิตใจ คุณก็เหมือนเริ่มที่บวก
  • ถ้าพลังและแรงบันดาลใจไม่มี ยังต้องอาศัยเรื่องราวของคนอื่นมาช่วยสร้าง คุณก็เริ่มที่ศูนย์หรือติดลบนิดหน่อย
  • แต่ถ้าถึงขนาดต้องใช้ แรงกดดัน...บันดาลใจ คุณก็เหมือนเริ่มที่ติดลบสิบหรือยี่สิบองศาเซลเซียส -- หนาวนะครับ

ปุจฉา: ทุกเช้าของวันทำงาน คุณกำลังนั่งแกร่วรอว่าวันนี้หัวหน้าจะสั่งงานอะไรคุณอยู่รึเปล่า

- จบ (แบบห้วนๆ เหมือนเคย) -

ภาพประกอบ: OOYES.NET